صنایع دستی رکن مهم اقتصادی کشور!                 

رشد شتابنده صنعت در جهان وتکامل وسائل تولید از یکسو وموجودیت سالهای متدوام جنگ در کشور از جانب دیگر به رشد صادرات کشور را به رکود مواجه ساخته است. در حالی که تکنالوژی کشورهای دیگر حتی همسایگان افغانستان تا حد زیادی بیشرفته تر است افغانستان تمیتواند. در رقابت با آنان بپردازد ویا تولیدات خود را در مقابل تولیدات کشورهای یاد شده در رقابت قرار بدهد.

با این حال کشور امکانات دیگری را در اختیار دارد که میتواند صادرات را رشد بدهد ودر بازارهای جهانی نسبت به کشورهای همسایه جایگاه خاصی را از آن خود کند.

افغانستان در گذشته وحال از لحاظ تولید صنایع دستی شهرت ومحبوبیت خاصی را دارا بوده که این جایگاه خود را از دست داده است. قالین افغانستان منحیث بخش مهمی از صنایع دستی، اکنون از طریق پاکستان صادر میگردد که سالانه این کشور ملیونها دالر از این جهت عاید به دست می آورد با این حال صنایع دیگر مثل چرم دوزی، پوست قره قل، گلیم، سفالی، پتو بافی وصنایع دیگر محلی نیز راه انحطاط را می پیماید. صنعت کاران دستی افغانستان میگویند که عدم تمائل سرمایه گذاران به سرمایه گذاری در کشور به دلیل وضعیت نامساعد امنیتی، کاهش در سفرهای اتباع خارجی وعدم مساعدت در جهت معرفی صنایع اصلی افغانستان به جهان دلایلی است که این صنعت را به رکود مواجه کرده است.

هرچند مقامات دولتی میگویند که نمایشگاه های مختلف، صنایع دستی افغانستان را درکشورهای مختلف اروپا وامریکا راه اندازی کرده اند واین صنعت مقام های ویژه را کمائی کرده ولی این کار تا این حد هم نیست که به طور سیستماتیک ودوامدار ادامه پیدا کند. اگر به شکل جسته وگریخته گاهی در یک گوشۀ جهان وگاهی هم در گوشۀ دیگر جهان این نمایشگاه ها تدویر یابد در یک زمان محدود میتواند مشتریان بیشماری را برای خود کسب کند ولی به طور دایمی وسیستماتیک نمیتواند جایگاه خود را حفظ کند.نبود نمایشگاه دایمی قالین وصنایع دستی افغانستان در کابل وبرخی ولایات به مثابه کمبودی تااکنون هم موجود است نمایشگاه دایمی میتواند، معرف صنعت اصیل دستی کشور برای خارجیان باشد که در وقت ورود با سهولت میتوانند آنرا به خارج کشور با خود ببرند. شهرک های قالین بافی وبخش دیگر صنایع دستی نیز متواند ممد وکمک کننده در این زمینه باشد.

اگر مارکیت های مخصوص برای هربخش از صنایع دستی مثل چرمگری، کلالی، قالین وگلیم، مهره دوزی وغیره در محل معین وجود داشته باشد وجای امن نیز به آن اختصاص یابد به یقین که کمک مؤثری در زمینه رشد صادرات میشود واز سوی دیگر آفرها وفرمایشات زیادی دریافت خواهد گردید که به تدریج در بازارهای جهان جای از دست رفته خود را دوباره به دست خواهد آورد.

چالش ها: چالش های اساسی بر سر راه رشد صنایع دستی، نبود امنیت، زمین وعدم اعطای قروض وکمک های مالی دیگر می باشد که روی همین دلایل صنعت کاران قالین وصنایع دستی دیگر نمیتوانند جرئت نمایند تا کار خانه های تولید قالین وسایر صنایع دستی شانرا از پاکستان به داخل کشور انتقال دهند. صنعت کاران قالین خواستار آنند تا شهرک های ویژه در داخل کشور برای صنعت کاران قالین احداث گردد تا هم در این شهرک ها برای شان خانه سازند وهم کارخانه های تولید قالین شانرا احداث نمایند.

اما با وجود تقاضاهای پی هم ومکرر تا کنون دولت افغانستان قادر به چنین کاری نگردیده است. مزید بر این تاکنون دولت افغانستان نتوانسته حتی جای برای کارخانه های تولید قالین را تدارک ببیند.

درچند سال گذشته که دولت برنامه احداث صنعتی شدن را رویدست داشت متأسفانه به دلیل عدم امنیت، بروکراسی در دستگاه دولت نتوانسته فعال گردد پارک صنعتی بگرامی در کابل یکی از جمله همان پارک های است که باگذشت بیشتر برنامه احداث صنعتی شدن را رویدست  داشت متأسفانه به دلیل عدم امنیت از سه سال تاکنون هم کاملاً فعال نگردیده است.

فابریکات خورد وکوچکی که دراین محل وجود دارد، بدون برق وآب تدوام کار شانرا دشوار میپندارند، اگر دراین پارک ها هم کارخانه های بیشتری به فعالیت آغاز نمایند، در کنار آن کارخانه های تولید قالین وصنایع دستی نیز به فعالیت آغاز مینماید. صنعت کاران قالین در پاکستان روی همین دلایل که، محلات شستشو برای قالین وامنیت را دلیل میآورند، نمی خواهند کارخانه های قالین خود را به داخل کشور انتقال دهند.

ورود بیش از حد صادرات چین همانطوری که به بازارهای مختلف جهان مشکلات ایجاد کرده است، برای افغانستان نیز خارج از تأثیر نبوده است. صنعت کاران، صنایع چرمی می گویند: ورود بیش از حد تولیدات چینائی مثل دستکول ها، بکس ها وغیره، صنایع چرمی را به رکود مواجه کرده است، صنعت کاران این بخش میگویند که چرم افغانستان از کیفیت عالی برخوردار است ولی به دلیل آنکه صنایع چرمی چین ارزان فروخته میشود، مردم از آن استفاده می نمایند.

رشد بازارهای ویژه زنانه در محلات مختلف نیز گام دیگری در جهت رونق بخشیدن صنایع دستی کشور است، چون بخش های مهم تولیدی این صنعت از طریق زنان برده میشود ودر این بخش سهیم می باشند.

پیروزی و تکامل در اتحاد نهقته است!

صنایع پوستین دوزی وتولید صنایع چرمی در کشور عزیزمان مانند سایر صنایع دستی اصیل افغانی هنوزهم مانند گذشته ها

جایگاه خاص خودرا در مارکیت اکثر کشورها داشته ومورد توجه وعلاقه جهانیان قرار دارد.

شورای شهرکابل امپا به سلسله ایجاد وباز سازی اتحادیه ها بتاریخ 11/3/1388 جلسه ای را با تعدادی از پوستین دوزان وتولید صنایع چرمی در مقر شورای مرکزی دایر ومحفل با تلاوت چند آیه از کلام الله مجید توسط الحاج محمد قاسم آغاز وسپس محترم عبدالله بهروز معاون شورای شهر امپا در مورد اهمیت ونقش اتحادیه ها در حیات اجتماعی، اقتصادی وفرهنگی اعضا واقتصاد کشور مفصلاً صحبت نموده وبه سوالات اشتراک کنندگان پاسخ های قناعت بخش ولازم ارائه داشتند.

متعاقباً محترمان فهیم ولد محراب الدین به حیث رئیس، الحاج محمد قاسم معاون، محمد صابر به صفت منشی در فضای آزاد ودموکراتیک از طرف شاملین جلسه با اتفاق آرأ انتخاب شدند.

محفل با دعایه ئی تأمین صلح سراسری در کشور، رشد وانکشاف صنایع دستی پایان یافت . هیئت رهبری شورای مرکزی امپا ایجاد همچو اتحادیه ها را یک گام مثبت وارزنده در جهت احیأ ورشد صنایع دستی در کشور دانسته موفقیت های مزید شانرا آرزو میبرد.